از قبول عام، نتوان زيست مغرور كمال      

                  آنچه تحسين ديده‌اي زين خلق، دشنام است و بس

از ترحم تا مروت، و از مدارا تا وفا      

                  هر چه را كردم طلب، ديدم ز عالم رفته است

آتش دوزخ ز ما، تردامنان رنگي نداشت      

                     آنچه ما را سوخت آنجا، خجلتِ تقصير بود

آنروز كه كارِ همه مي‌ساخت خداوند      

                                  ما دير رسيديم و، به جائي نرسيديم