تا نباشد این جدایی ها کس نداندقدر یاران را

کویــر خشک میــدانـــد بــهای قـطــره باران را

 

 

 

شــب  خوابید  و  از  گریــه  بیـدارم هنــوز

گر چه رفتی از برم، مشتاق دیدارم هنــوز

 

 

 

ناز آن چشمان نازت نازنین ناز آفرید

نـاز داری نـاز كن نـازت بنازم نازنیــن

 

 

 

نامــه جـــرم مــرا روز جــزا باز مــکن

من به امید عطای تو خطا کار شدم

 

 

 

برج ویرانم غبار خویش افشان کرده ام

تا به پرواز آیم از خود ،جسم را جان کرده ام